To blog or not to blog?

Γιατί;

2007-11-15T17:47:00.000+02:00

Γιατί να σταματάς αυτά που σου αρέσουν και να συνεχίζεις αυτά που δε σου αρέσουν;
Και μάλιστα χωρίς πίεση, να το κάνεις γιατί από μόνη σου καταλαβαίνεις πως έτσι πρέπει.

Μου τη δίνουνε τα πρέπει!!!!

what a difference a day made

2007-10-12T18:15:00.000+03:00

What a difference a day made

Twenty-four little hours

Brought the sun and the flowers

Where there used to be rain

My yesterday was blue, dear

Today I'm part of you, dear

My lonely nights are through, dear

Since you said you were mine

What a difference a day makes

There's a rainbow before me

Skies above can't be stormy

Since that moment of bliss, that thrilling kiss

It's heaven when you find romance on your menu

What a difference a day made

And the difference is you

Φοβερό τραγούδι ....ειδικά αν το ακούς από τη μαγική φωνή του Tony Bennett

Καλή σου μέρα

2007-09-19T07:40:00.000+03:00

Πάρε το μπομπ-τοστ σου....

και γρήγορα στη δουλειά, έχεις meeting σήμερα!!
και μη στο φάει πάλι ο Γενικός Διευθυντής!! Ακούς;;;;

κι ούτε στον εχθρό μου να μη τύχει να χει τέτοια τύχη...

2007-09-06T09:28:00.000+03:00

Μετά από ένα μήνα αποχής από όλους και όλα επανήλθα!
Προσπαθώ να προσαρμοστώ και να ξαναμπώ σε σειρά…
Ο λόγος της απουσίας; Λιμώδη Μονοπυρήνωση
Ναι ναι, λιμώδη μονοπυρήνωση στα γεράματα!!!
Ξεκίνησε στα τέλη Ιουλίου…
Πέρασα πολύ ωραία κατά τη διάρκεια του καύσωνα γιατί δεν τον κατάλαβα!! Εγώ από τον πολύ πυρετό κρύωνα!!!
Πέρασα πολύ ωραία στο κρεβάτι αγκαλιά με το τηλεκοντρόλ όλο τον Αύγουστο!! Είδα πολλά ντοκιμαντέρ στο ΣΚΑΙ και ενημερώθηκα τρελά για τις πυρκαγιές και για τις εκλογές!! Τόση τηλεόραση δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου!
Έχω κάνει συνολικά 7 μπάνια στη θάλασσα όλο το καλοκαίρι γιατί δεν έπρεπε να με βλέπει ο ήλιος και γιατί δεν έπρεπε να κουράζομαι! Δεν πήγαινα ούτε για καφέ γιατί το ανοσοποιητικό μου σύστημα είχε χτυπήσει κόκκινο και υπήρχε φόβος να κολλήσω και τίποτα άλλο από τους ανοιχτούς χώρους, άσε που δεν έκανε να πιω και καφέ!
Αλλά προσπαθώ να το δω θετικά, ένα μήνα δεν πάτησα στο γραφείο! Αυτό λέω! Τον λόγο που δεν δούλευα όμως απλά αποφεύγω να τον πω. Ένας μήνας καθησιό!! Αυτό έχει να μου συμβεί από το σχολείο!!!
Τώρα μου έχει σχεδόν περάσει, δεν έχω πυρετό και τέτοια, απλά πονάω στον σπλήνα και στο συκώτι και κουράζομαι εύκολα! Μην τρομάζεις, σε σχέση με το πώς ήμουν αυτά είναι λίγα!!!
Επίσης έχω να πιω μαργαρίτες και γενικά αλκόολ πάνω από ένα μήνα, εχτές προσπάθησα να πιω ένα κοσμοπόλιταν και δεν μπόρεσα να το φτάσω ούτε στη μέση!! Ξεφτίλα!!! Εγώ! Να μη μπορώ να πιω εγώ;;;; Ε όχι !!
Κατά τα άλλα καλά!
Σας στέλνω αποστειρωμένα φιλιά

Όλοι trendy

2007-06-15T10:21:00.000+03:00

Αυτό το ΣΚ νομίζω ότι ξεκινάει επίσημα το καλοκαίρι εφόσον ξεκινάνε οι τρελές ζέστες!
Προσωπικά θα κάνω ένα διάλειμμα από όλες μου τις υποχρεώσεις που με έχουν πνίξει αυτό τον καιρό και θα πάω να κάνω κανένα μπάνιο!
Θα πάω στη παραλία και θα δω τη Σάρα και τη Μάρα να φοράνε τα trendy καυτά λ(λ)ιλ(λ)ιπούτεια μαγιά τους.
Θα δω τον Μπήχτη και τον Δείχτη να φοράνε το trendy κολλητό λαχαν(ν)ί ή κιτρινουλ(λ)ι μαγιό που θα τον(ν)ίζει τον Μήτσο τους!
Αλλά να σου πω κάτι;;;
Ναι θέλω! Θέλω να τους δω όλους αυτούς!
Όλοι trendy! Όλοι trendy!! Όλοι trendy!!!
Μια πόλη trendy!!
ΑΑΑΑΑ!! trendy Λίτσα!! ....

http://download.yousendit.com/86A192E46281B50D

Καλά μπάνια λαέ!!!

σχετικά αλλά άσχετα

2007-06-01T12:25:00.000+03:00

Τέλη Μαΐου πέρυσι πέθανε η γιαγιά μου, με τον θάνατο της ένα μεγάλο μυστικό που ταλάνιζε υπογείως όλα τα παιδιά της βγήκε στη φόρα. Και μάλωσαν. Και από τότε είναι δύο στρατόπεδα. Και δεν μιλάνε μεταξύ τους, κάποιοι καθόλου, κάποιοι τα τυπικά. Άσχημες καταστάσεις. Φυσιολογική συνέπεια όμως και αναμενόμενη όταν υπάρχουν θέματα – ταμπού και δεν συζητούνται όταν πρέπει.
Καταλήγεις να τα συζητάς πολλά χρόνια μετά, με τον ψυχολόγο σου ή με τον ψυχίατρο σου, ο οποίος μπορεί μόνο να σε βοηθήσει να το ξεπεράσεις, μπορεί να σου σταθεί αλλά δεν είναι ο πραγματικός άνθρωπος με τον οποίο θα έπρεπε να συζητάς άσε που τον πληρώνεις κι όλας!!
Η γιαγιά μου ήταν πολύ της θρησκείας, μάλιστα ήταν παλιοημερολογήτισσα, ίσως (μικρή κακία) επειδή είχε πολλά για τα οποία ένιωθε ενοχές. Ήταν όμως μια τυχερή γυναίκα, αν μη τι άλλο την είχαν στα ώπα ώπα τα παιδιά της!!
Αύριο η γιαγιά μου θα έχει 2 μνημόσυνα για τη χάρη της και επίσης εις μνήμην της θα γίνει και ένα τραπέζι στους γέρους της ενορίας μας. (θυμάσαι που σου έχω γράψει σχετικά)
Προσωπικά δε νιώθω τίποτα για αυτή τη γυναίκα, ποτέ δεν την ένιωσα ότι είναι γιαγιά μου, σαν μακρινή θεία την έβλεπα και μάλιστα από τις αυστηρές. Πάντα ένιωθα όμως ότι πρέπει να της προσφέρω και να συνεισφέρω με τον τρόπο μου στην φροντίδα που της προσέφεραν οι γονείς μου.
Γραμμένη την έχω και να φανταστείς έχω και το όνομα της. Ταλαιπώρησε πολύ κόσμο, δε λέω ότι αυτή πέρασε μια όμορφη ζωή, θα ήταν λάθος μου να πω κάτι τέτοιο. Ήταν αδύναμη αλλά πολύ εγωίστρια για να το παραδεχθεί και να ζητήσει βοήθεια. Ζούσε κουκουλώνοντας τα προβλήματα, αυτό μπορούσε να κάνει αυτό έκανε. Εξάλλου δεν μπορείς να την χρεώσεις και πολλά, για εκείνη την εποχή τα πήγε σχετικά καλά, θα μπορούσε να είναι και χειρότερα.
Με αυτούς που ζούνε όμως τι θα γίνει; Κάποιοι είναι καμμένα χαρτιά εντελώς, κάποιοι άλλοι όμως μέσα από τις στάχτες τους προσπαθούν να ξαναζωντανέψουν. Ελπίζω να τα ξαναβρούν, δε θα είναι το ίδιο, αλλά σίγουρα χρειάζονται ο ένας τον άλλο να υπάρχει στη ζωή του.

Πολύ της εκκλησίας δεν είμαι, όταν περνάω απ’ έξω κάνω το σταυρό μου, ανάβω κανένα κερί αλλά δε ξέρω και πολλά άλλα. Δεν πάω σχεδόν ποτέ την Μεγάλη Εβδομάδα να ακούσω τροπάρια και τέτοια, φέτος δεν κοινώνησα καν. Ή μάλλον κοινώνησα, αλλά όχι μέσα στην εκκλησία, έξω από αυτήν, όταν βρήκα έναν οικογενειακό μας φίλο, που έχει πεθάνει η γυναίκα του και προχώραγε στο δρόμο ζωντανός νεκρός βυθισμένος στις σκέψεις του, εγώ με την παρέα μου πίναμε καφέ, τον σταμάτησα, τον φώναξα να κάτσει να πιεί καφέ μαζί μας, στην αρχή ντράπηκε σου λέει μεγάλος άνθρωπος τι να κάνω με τα παιδιά, τελικά όμως έκατσε, τον κάναμε να γελάσει, τον πειράξαμε, συζητήσαμε. Μετά ήρθε και σπίτι μου και φάγαμε μαζί με τους γονείς μου και κάτσαμε μέχρι το βράδυ όλοι μαζί πίνοντας τα κρασιά μας, τραγουδώντας, λέγοντας αστεία, κάνοντας πειράγματα μεταξύ μας αλλά και αναπολώντας. Ώσπου ήρθε η ώρα του επιτάφιου, εγώ δεν πήγα (βαριόμουν), ο φίλος μας όμως πήγε μαζί με τους γονείς μου και σαν μικρό παιδί έβαλε τα κλάματα στο δρόμο, τους ευχαρίστησε για την ωραία μέρα που πέρασε, τους ευχαρίστησε που ένιωσε ξανά ζωντανός. Την επόμενη μέρα με ξύπνησε η μαμά μου το πρωί να πάω να κοινωνήσω, «δεν πάω» της λέω, «κοινώνησα χτες το βράδυ». Άδικο είχα; Τι είναι πιο σημαντικό; Να πάω στην εκκλησία ή να κάνω μία καλή πράξη, να βοηθήσω κάποιον άνθρωπο, χωρίς κανένα όφελος προσωπικό; Δεν το έκανα για αυτό, για να πω δηλαδή ότι προσφέρω, καμία σχέση, αυθόρμητα μου βγήκε το όλο γεγονός απλά το συζητώ τώρα, τόσο καιρό μετά σαν αποτέλεσμα. Το αναφέρω σαν παράδειγμα για να δείξω την σχέση μου με την εκκλησία. Πιστεύω στον Θεό αλλά θεωρώ ότι είναι καλύτερο να προσφέρεις σε αυτούς που έχουν ανάγκη παρά να πας να κάτσεις δύο ώρες μέσα στην εκκλησία φορώντας τα καλά σου ρούχα. Μπορεί και να σφάλω, δε ξέρω, τη γνώμη μου λέω.
Γιατί το γράφω τώρα όλο αυτό; Θα γελάσεις…. Εδώ και περίπου δύο μήνες, κάθε εβδομάδα λαμβάνω email από την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στην Ηλιούπολη. Το πιστεύεις; Σου λέει ο Θεος, αφού δεν πατάς στην εκκλησία θα στα στέλνω εγώ όλα με email!!! Δεν την ξέρω αυτή την εκκλησία, δεν έχω πάει ποτέ, κάπου προφανώς βρήκαν λίστες με email και μου στέλνουν και εμένα αυτά τα ενημερωτικά…αλλά απλά το αναφέρω και αυτό σαν γεγονός. Πλάκα δεν έχει; Φαντάζομαι τον Παπα- Χάκερ να κάθεται μπροστά από το πισι του και να γράφει προσευχές και σχετικά….

ζααμα ζααμα

2007-05-29T16:49:00.000+03:00

Προσεχώς!

2007-05-22T08:11:00.000+03:00

Η θεατρική ομάδα Abovo, http://www.abovo.gr εδώ και 3 περίπου χρόνια έπαιζε με μεγάλη επιτυχία την θεατρική παράσταση «Εκεί εκεί στην κόλαση». Το σενάριο της παράστασης πραγματευόταν με μεγάλη δόση χιούμορ θέματα γύρω από τη θρησκεία αλλά και το υπερφυσικό.
Όταν πήγα να το δω, μια καθημερινή ημέρα, πίστευα ότι θα είμαστε 3 άνθρωποι όλοι και όλοι, αλλά τελικά προς έκπληξη μου το θέατρο ήταν γεμάτο! Περάσαμε πολύ ωραία, οι αυτοσχεδιασμοί της ομάδας ήταν πολύ επιτυχημένοι, έφυγα με δάκρυα στα μάτια από το γέλιο αλλά και ελαφρώς προβληματισμένη. Δεν το πίστευα ότι μία θεατρική ομάδα, από τους οποίους κανείς δεν είναι ευρέως γνωστός, θα μπορούσε να κάνει μια τόσο καλή δουλειά.
Πριν περίπου 10 ημέρες στάθηκα τυχερή και παρακολούθησα στο Bar Guru Bar,μία από τις πρόβες των παιδιών για τη νέα θεατρική παράσταση τους με θέμα την αγάπη και τον έρωτα! Αν και δεν ήταν ολοκληρωμένο το έργο, καθόσον η ομάδα το προχωράει σταδιακά, πήραμε μία πολύ καλή γεύση! Προσωπικά, ενθουσιάστηκα! Από Οκτώβρη ψάξτε τους και μη τους χάσετε!!! Να το δείτε το θεατρικό, ειλικρινά αξίζει!

σε αγαπάω ακόμα...

2007-05-08T09:39:00.000+03:00

Το ξέρω, δε γράφω συχνά αλλά μπλογκ μου να ξέρεις οτι I am still loving you

Όταν τα φαινόμενα απατούν ….

2007-04-11T15:07:00.000+03:00

Τώρα εσύ βλέπεις τη φωτογραφία ενός ποτηριού (μάλλον μαργαρίτας έτσι όπως μπορείς να διακρίνεις) και στο βάθος φώτα αναπτήρες και κόσμο που χορεύει. Πιθανότατα δηλαδή πρόκειται για μια συναυλία.
Καλά τα σκέφτηκες εσύ όλα με βάση αυτά που βλέπουν τα ματάκια σου.
Τι θα έλεγες όμως αν η φωτογραφία τραβήχτηκε σε μια συνοικιακή καφετέρια, όπου το ποτήρι της μαργαρίτας (ναι όντως είναι μαργαρίτα, αυτό καλά το κατάλαβες) έχει τοποθετηθεί μπροστά από ένα φυλλάδιο έτσι ώστε να φαίνεται ότι είναι από συναυλία….
Ψαρωτική η φωτό ε;;;;;;

Τι να πω…. Όταν πίνω έχω έμπνευση….

Hint: Κάτω αριστερά φαίνεται το στήριγμα από το φυλλάδιο και πάνω δεξιά φαίνεται η άκρη του φυλλαδίου… Οκ..σαν σκέψη ήταν καλή απλά είχα πιεί λίγο και κουνιόταν το χέρι μου..

Λέξεις Κλειδιά

2007-03-30T11:59:00.000+03:00

Ακολουθούν λέξεις κλειδιά από τη «βάση δεδομένων» της ζωής μου τους τελευταίους μήνες.
Επειδή δεν θέλω/δε προλαβαίνω/βαριέμαι να γράψω ποστ για όλα όσα γίνονται το τελευταίο καιρό θα τα βάλω με σκόρπιες λέξεις κλειδιά και το «λινκ» για την κάθε ιστορία θα το ξέρω μόνο εγώ!
Έτσι, ούτε θα φοβάμαι ότι μπορεί να τα δω πουθενά γραμμένα και να γίνω ρόμπα όπως άλλες φορές, ούτε θα φοβάμαι ότι μπορεί να τα δουν λάθος μάτια και να γίνω ρόμπα όπως άλλες φορές !
Σωστό;;;;
Ξεκινάω χωρίς χρονολογική σειρά ή σειρά προτίμησης.

Προετοιμασία Γάμου, έκπληξη, έρωτας, όνειρο, εργασία, σοκ, υγεία, θάνατος, συνέπειες, μπότοξ, τσακωμός, λεφτά, μοναξιά, γέλιο, αυτοσαρκασμός, ευτυχία, ικανοποίηση, αγώνας, τρακάρισμα, γλέντια, αλλαγές, μουσακάς, άγχος, ηρεμία, ψυχολογική υποστήριξη, πρόοδος, χαρά, ηρεμία, καλή περίοδος, ανασφάλεια, ευθύνες, απαιτήσεις, προβληματισμοί,τρυφερότητα, αγωνία, χαμόγελα, συγκίνηση, ναργιλές, πολύ ποτό-πολύ φαγητό, live, προβλέψεις, ζευγάρι, χέρι- χέρι, χαζοχαρούμενο βλέμμα, μετακόμιση, επαγγελματική ανασφάλεια, βαρέλι κρασί, ευκαιρία, εκτίμηση, αξιολόγηση, απογοήτευση, κουμπ!

Κατάλαβες τίποτα; Όχι; Ωραία!

καλή ερώτηση...

2007-03-28T09:37:00.000+03:00

Το άκουσα πριν λίγο στο ραδιόφωνο και μου άρεσε πολύ : «Ποιος θα ήθελες να είσαι αυτές τις μέρες, ο Τσιτουρίδης ή ο Ρεχάγκελ;»
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Χμμμμ μάλλον ο Ρεχάγκελ….

κάπως έτσι...

2007-03-08T08:03:00.000+02:00

Επειδή καμιά φορά τα λόγια είναι φτωχά σου δίνω μερικά τραγούδια για να καταλάβεις το πως ήμουν και είμαι τον τελευταίο καιρό...

Doing the best that I can από Bettye LaVette

Love από Rosey

I just found about love από Diane Shuur

The best is yet to come από Tony Bennett

Feeling good από Nina Simone

Τα άκουσες;

Το πνεύμα της διάθεσης μου το κατάλαβες περίπου έτσι δεν είναι;

τα τραγούδια θα είναι εύκαιρα μόνο για 6 μέρες.

Φιλιά και καλή ακρόαση

πέντε

2007-02-20T10:11:00.000+02:00

Και αφού με πήρε και εμένα η μπάλα, να είναι καλά η Αντιγόνη από την Παραμυθούπολη, πρέπει να γράψω 5 πράγματα για εμένα.
Χμμμμμμ
Έχουμε και λέμε.

1.Δεν τρώω τη φέτα. Όταν λέμε δεν την τρώω, εννοώ δεν μπορώ να τη βλέπω καν πάνω στο τραπέζι, ανακατεύομαι, αν τύχει και είμαι με παρέα έξω για φαγητό και παραγγείλουμε για σαλάτα χωριάτικη, όπου κλασσικά έχει και φέτα, τότε πολύ απλά δεν την ακουμπάω, στις περισσότερες περιπτώσεις όμως κάποιος αναλαμβάνει από ευγένεια να βάλει σαλάτα σε όλων τα πιάτα και χωρίς να το καταλάβω βλέπω τη φέτα στο πιάτο μου οπότε δεν τρώω τίποτα!!!
2.Έχω σπάσει τη μύτη μου 3 φορές. Πλέον αναπνέω μόνο από το δεξί ρουθούνι. Την πρώτη φορά την έσπασα περίπου σε ηλικία 10 χρονών όταν έπεσα από το ποδήλατο μου στη εξοχή. Τη δεύτερη φορά την έσπασα σε μετωπική που είχα με τον σκύλο μας. Εγώ έσκυψα να τον χαϊδέψω και αυτό εκείνη τη στιγμή πήδηξε προς τα εμένα , οπότε έφαγα κουτουλιά στη μύτη. Το γλυκούλι μας….. Τη Τρίτη φορά την έσπασα σε αγώνα μπάσκετ στη Β λυκείου, είχα μπει κάτω από την ρακέτα, κάνω προσποίηση ότι θα βαρέσω σουτ, πηδάει μια νταρντάνα για να μου κάνει τάπα, τρώει την προσποίηση και στο κατέβασμα επειδή τσαντίστηκε μου έριξε αγκωνιά. Φυσικά είδα τον Χριστό φαντάρο. Anyway, πέρασε!! Πάντως αν με γνωρίσεις η μυτούλα μου είναι γλυκύτατη και περιέργως εξωτερικά δε της φαίνεται ότι είναι σπασμένη!!! Α! Ναι και το καλό είναι ότι δεν ανοίγει με τίποτα. Μπορώ άντε να κάνω καριέρα στο μποξ!!!
3.Δεν μπαίνω στο μετρό. Έχω ένα ηλίθιο κόλλημα ότι αν μπω στο μετρό μπορεί εκείνη τη στιγμή να γίνει σεισμός και να θαφτό… Υποθέτω ότι έχω κλειστοφοβία γιατί γενικά φοβάμαι τα υπόγεια.
4.Στο Δημοτικό ήμουν το παιδί μπαλαντέρ μέσα στη τάξη. Τι σημαίνει αυτό; Τα είχα καλά με όλους. Οπότε, όταν κάποιο παιδάκι μάλωνε με το διπλανό του και δεν ήθελαν να κάθονται άλλο μαζί, η δασκάλα μας, έβαζε εμένα να κάθομαι με το ένα από τα δύο, μέχρι που τα ξαναέβρισκαν και γύρναγα στη παλιά μου θέση. Νομίζω ότι η δασκάλα μου εκείνη τη χρονιά εφεύρε τον ορισμό του rotation,το οποίο αργότερα στις επιχειρήσεις εξελίχτηκε σε job rotation. Ωστόσο δεν κερδίζει κάτι ούτε εκείνη ούτε εγώ. Δεν προλάβαμε να κατοχυρώσουμε τα δικαιώματα….
5.Την ώρα που έγραφα αυτό το κείμενο έγινε μια μικρή διακοπή ρεύματος, δεν είχα σώσει το κείμενο (έχω πει στον εαυτό μου ότι τα ποστ θα τα γράφει μονομιάς και ποτέ δε θα τα σώνω) οπότε το ξαναέγραψα όλο από την αρχή. Φυσικά είμαι στο γραφείο και όλο αυτό έγινε εις βάρος της δουλειάς μου, αλλά… δε με πήρε κανείς χαμπάρι. Τι καλά!!!

Τώρα κανονικά πρέπει να πω και κάποιους εγώ να συνεχίσουν το παιχνίδι, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να αρχίσω να μπαίνω στα μπλογκς να κοιτάω ποιος έχει παίξει και ποιος όχι, να καταλήξω και να προτείνω, θα το έκανα αν δεν είχα ξαναγράψει το κείμενο από την αρχή και είχα λίγο παραπάνω χρόνο.
Σι γιου μάι φρεντς!!!

σαν να μη πέρασε μια μέρα...

2007-02-15T11:53:00.000+02:00

Μπλογκ μου σήμερα έχεις γενέθλια, κλείνεις αισίως τα 2 χρόνια.
Να είσαι καλά, να σε χαίρομαι.
Διάβαζα πριν λίγο τα πρώτα μου ποστ, μου λείπει εκείνος ο ενθουσιασμός που είχα, τον αναπολώ, ύστερα θυμάμαι γιατί δεν γράφω όπως έγραφα και επανέρχομαι στη πραγματικότητα. Παντού υπάρχει φθορά και παντού υπάρχει πρόοδος.
Φυσικά παντού υπάρχει και κόστος. Ξέρεις τον ορισμό του Κόστους Ευκαιρίας αγαπητό μου μπλογκ; Με απλά κατανοητά λογάκια είναι η απώλεια της απόδοσης από τη μη επιλογή της βέλτιστης απόδοσης. Ή τουλάχιστον κάπως έτσι, δε το θυμάμαι και ακριβώς… Το ζουμί είναι δηλαδή η σωστή επιλογή την κατάλληλη στιγμή. Αυτό ψάχνουμε. Την σωστή σειρά στις προτεραιότητες.
Στις δικιές μου προτεραιότητες έχεις κατέβει λίγο χαμηλά στη λίστα, προσωρινά βέβαια. Αυτό δεν είναι κακό μη παρεξηγηθείς. Δες το θέμα αισιόδοξα, μαζεύω ιστορίες και περιστατικά που κάποια στιγμή θα σου πω.
2 χρόνια !!
Από 2 – 3 ποστ που διάβασα από εκείνα τα πρώτα πρώτα, μπορώ να πω ότι σαν χαρακτήρας είμαι σταθερός, αν ξαναέγραφα τα περισσότερα από εκείνα τα ποστ πάλι τα ίδια θα έγραφα και πιθανότατα με τον ίδιο τρόπο και τις ίδιες λέξεις, βέβαια δε ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό. Πάντως σίγουρα μπορώ να απαντήσω στον εαυτό μου που αναρωτιόταν τότε αν σαν χαρακτήρας αλλάζει εύκολα γνώμη ότι όχι δεν αλλάζει εύκολα.
Σου έχω γράψει πολλά μέσα σε αυτά τα 2 χρόνια, άλλα σοβαρά και άλλα αστεία, και φυσικά κάποια σοβαρά που τα κάναμε μαζί αστεία.
Όπως και να έχει το πράγμα χαίρομαι που σε έχω.

Ου ρε κακομοίρη!!!

2007-02-06T10:04:00.000+02:00

Ένα πράγμα που δεν αντέχω με τίποτα, που μου ανεβάζει την πίεση κατευθείαν και που με εξοργίζει είναι αυτό που λένε μερικοί : «Η Ελλάδα δε δίνει ευκαιρίες»
Δεν το αντέχω με τίποτα αυτό ρε παιδί μου! Πως μπορούν μερικοί και το λένε, απορώ. Γιατί ρε μεγάλε δε σου δίνει η Ελλάδα ευκαιρίες;
Στη τελική εσύ προσπαθείς ή είσαι από αυτούς που δεν έχουν πάει ποτέ έξω και παρόλα αυτά έχουν θεοποιήσει το εξωτερικό, πιστεύοντας πως όλα εκεί (το εκεί σημαίνει παντού εκτός από εδώ) είναι εύκολα και ωραία.
Με εκνευρίζει αυτή η κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι στηρίζονται σε ιστορίες που έχουν ακούσει από γνωστούς για τον φίλο του φίλου που παίρνει δε ξέρω κι εγώ πόσες χιλιάδες λίρες στην Αγγλία! Ρε μπάζο! Ρε σκράπα! Ρε στόκε! Ξέρεις πως είναι η ζωή στην Αγγλία; Ξέρεις πόσο έχει το ενοίκιο; Ξέρεις πόσο έχει το μπουκάλι το νερό; Το ψωμί; Αναρωτιέσαι αν τρώγεται το ψωμί ή αν μοιάζει με πλαστικό;Μη κοιτάς ρε μπαζαντάν μόνο πόσα παίρνει δες και πόσα χρειάζεται για να ζήσει…Τσέκαρε το επίπεδο ζωής…
Να σου δώσω μια φιλική συμβουλή; Μην εξιδανικεύεις αλλά και μην υποτιμάς!!
Ναι έχουμε πολλά στραβά εδώ, ναι έχουμε πολλά περίεργα και παράξενα, ναι η ζωή έχει ακριβύνει αλλά έτσι έχει γίνει παντού, όχι μόνο εδώ. Τώρα αν εσύ θες να δουλεύει λίγο και να παίρνεις τα λεφτά του εφοπλιστή λυπάμαι αλλά αυτό δε γίνεται πουθενά.
Πρέπει να ψαχτείς, να χωθείς, να πήξεις, να ρισκάρεις και δυστυχώς να κουραστείς, αλλιώς ….απλά θα κάθεσαι για καφεδάκι στη πλατεία της γειτονιάς σου, με τους υπόλοιπους ίδιους σαν και εσένα και θα γκρινιάζεις ότι η Ελλάδα είναι ακριβή και δεν προσέχει τα παιδιά της και δε τους δίνει ευκαιρίες.
Ίσως να μη δίνει, ίσως να δίνει αλλά όχι πολλές, ίσως να δίνει όσες και οι άλλοι απλά να μην έχει καλές δημόσιες σχέσεις για να το προβάλλει, ίσως φταις και εσύ που σου έδωσε ευκαιρία αλλά επειδή είσαι κακομοίρης και γκρινιάρης και φοβάσαι μη σε ματιάσουν το παίζεις Ξανθόπουλος και δε λες πουθενά τίποτα.
Εγώ δε σου λέω ότι όλοι παίρνουν όσα τους αξίζει ή όσα θα έπρεπε να παίρνουν ανάλογα με τα προσόντα τους αλλά έτσι γίνεται παντού! Ακούς; Παντού!!
Και στο εξωτερικό ρε μπάζο θες μέσο για να μπεις στο καλό Πανεπιστήμιο ή στην καλή δουλειά αλλά εκεί το λένε reference letter, το καλύπτουν διακριτικά πίσω από αυτή την λέξη, δε το λένε ρουσφέτι ή δόντι που ακούγεται κάπως πιο… άσχημα. Οπότε μην έχεις αυταπάτες, οκ;
Κι αν έχεις 15 πτυχία και καθόλου προϋπηρεσία επειδή ψάχνεις για θέση Προϊσταμένου κατευθείαν, πάλι δε σου φταίει κανείς. Βήμα βήμα πρέπει να πας εκεί που θες. Και την φωτοτυπία σου θα βγάλεις και το καφεδάκι θα φτιάξεις και για εξωτερικές δουλειές θα πας.
Στη τελική όσο καιρό ψάχνεις αυτό το κάτι που θες , κάνεις και κάτι άλλο; Το αγγλάκι και το γαλλάκι και το γερμανάκι δε το θεωρεί ντροπή να δουλέψει σερβιτόρος, εσύ; Ναι ρε! Ίσως χρειαστεί να σερβίρεις καφέ και στον Αλβανό, πελάτης είναι και αυτός!! Που ξέρεις; Μπορεί να σου αφήσει και καλό μπουρμπουάρ! Η μήπως δε σε αφήνει η μαμά και μπαμπάς να δουλέψεις σε καφετέρια; Μήπως σου είπε ο μπαμπάς «γιέ μου εγώ θα σου δίνω χαρτζιλίκι μέχρι να βρεις αυτό που ψάχνεις» και εσύ βολεύτηκες;
Έχεις φτάσει 30 χρονών, σπουδαγμένος!!! αλλά η Ελλάδα δε σου δίνει ευκαιρία να βρεις δουλειά ε; Ουφ!!! Με κούρασες…. Κάνε πιο κει την κακομοιριά σου γιατί μου χαλάει το φενγκ σούι μου!!!
Ε; Τι; Είμαι ψωνάρα; Σου μιλάω σαν ψηλομύτα; Αφού αυτό σου αξίζει ρε μεμψίμοιρο πλάσμα!!!
Δεν είναι ότι δεν υπάρχουν ευκαιρίες, υπάρχουν, στο λέω εγώ που έχω βρει ήδη στα 28 μου κάμποσες, απλά εσύ δεν κουνάς το κώλο σου από την πολυθρόνα για να τις πιάσεις!! Ναι κουράζομαι, κουράζομαι πολύ γιατί τρέχω συνέχεια, αλλά βλέπεις εγώ βρίσκω συνέχεια ευκαιρίες, βέβαια…εγώ είμαι άλλο!!!…εγώ είμαι τυχερή έτσι δε μου είπες;;;; μου πέφτουν από τον ουρανό στα πόδια μου εμένα…
Ου ρε κακομοίρη!!!

Γύρισε στη φύση! Γύρισε στη φύση...

2007-01-30T15:50:00.000+02:00

Νομίζω ότι είναι γεγονός!

Η φύση τα έχει παίξει!

Έχω βάσιμες υποψίες ή μάλλον ...τι λέω;;; Έχω αποδείξεις για να σας πείσω ότι τα δέντρα, εφόσον ο καιρός τα έχει παίξει, βρήκαν άλλους τρόπους για να γονιμοποιούνται και δεν περιμένουν πλέον την άνοιξη και τα κέφια του καιρού!
Εμ!!! Σου λέει μία κρύο μία ζέστη τι είμαστε εμείς ρομπότ;
Δε με πιστεύεις ε;

Τσ τσ τσ! Τι να σου πω άπιστο πλάσμα; Δες το και μόνο σου βρε!!!

Θα 'ναι σαν να μπαίνει η άνοιξη..

2007-01-15T15:09:00.000+02:00

Το ξέρω ότι σου έχει χαλάσει ο χειμώνας με αυτόν τον τρελό καιρό.

Μη νόμιζεις, το ξέρω οτι αγόρασες παλτό, γάντια και κασκόλ αλλά δεν τα έχεις βάλει ακόμα, σε ταλαιπωρεί και αυτό το συνάχι με τις αλλαγές από κρύο σε ζέστη…
Να ξέρεις ότι εγώ φταίω για αυτό το κλίμα άνοιξης που υπάρχει έξω…
Τριγύρω μου είναι όλα ανοιξιάτικα βλέπεις, οπότε αναγκαστικά τα υπομένουν και οι άλλοι… Δεν περίμενα όμως ότι έχω τόση δύναμη ώστε να αλλάζω με τα κέφια μου και όλο τον καιρό της Ελλάδας…
Αν ήθελες χειμώνα αντί γι’ αυτό τον ήλιο έξω σου ζητώ ταπεινά συγνώμη…

Έχω κέφια!
Μου αρέσει να έχω κέφια!
Αρέσω όταν έχω κέφια!

http://www.t3rbo.com/audio/view.php?play=b0ec10926f36c86e8523ed9c0e22f302

Έλα...χαμογέλα λίγο...

νυστάζω....

2007-01-11T11:20:00.000+02:00

Πάλι ξενύχτησα χτες….
Αχ αυτό το Prison Break…με έχει καταστρέψει!!! Εχθές είδα 4 επεισόδια! Ξεκίνησα για να δω μόνο 2 και να πάω για ύπνο και κατέληξα να το κλείνω αναγκαστικά γιατί η ώρα είχε πάει 2μιση το βράδυ….

Άσε που δεν μπορούσα να κοιμηθώ μετά γιατί είχαν γίνει τα νεύρα μου κρόσια από το άγχος!!!
Φοβερή σειρά ! φο-βε-ρη!!!

Κάπως έτσι

2007-01-03T11:23:00.000+02:00

Κάποια πράγματα παραμένουν ανάξια αναφοράς και κάποια άλλα είναι πολύ σημαντικά οπότε μερικές γραμμές που θα τα περιγράφουν γενικά και αόριστα είναι λίγες, για αυτό δε γράφω.
Είναι λίγο και το ότι δεν το σκέφτομαι καθόλου το μπλογκ μου αυτό τον καιρό.
Είναι και το ότι δε κάθομαι πολύ πάνω από το πισι, μάλλον όχι παραπάνω από όσο απαιτείται λόγω των υποχρεώσεων, οπότε βρισκόμαστε εδώ που βρισκόμαστε.
Φάση είναι και αυτή, σαν όλες τις άλλες.
Πάντως, χαίρομαι που βλέπω πολλούς καινούργιους αλλά χαίρομαι που βλέπω και πολλούς παλιούς να συνεχίζουν να γράφουν απτόητοι!
Εν συντομία ο Αγιος Βασίλης μου έφερε ένα πολύ ωραίο δώρο νωρίτερα από τις γιορτές και δεν το χορταίνω. Επίσης μου έτυχε και το φλουρί, αυτό είναι κοσμογονικό γεγονός μιας και είχε να συμβεί από τότε που ήμουν παιδάκι!! Δε θα πω μεγάλη κουβέντα γιατί έτσι έκανα και πέρυσι και μη πω πως μου πήγε η χρονιά, αλλά από την άλλη αυτή η χρονιά έχει ξεκινήσει με τα καλύτερα!!! Οπότε ελπίζω πως θα πάει όλη έτσι, και αν δεν πάει, θα έχω να θυμάμαι ότι ξεκίνησε καλά!

Κρίστμας γουίσιζζζζζ

2006-12-22T11:06:00.000+02:00

Καλές γιορτές, Καλά Χριστούγεννα και …καλά μυαλά…
Ότι επιθυμείτε να το πάθετε και ότι εύχεστε να σας συμβεί!!!

Η κολλημένη (έτσι μου λένε)

2006-12-19T09:41:00.000+02:00

Ακολουθούν σκόρπιες σκέψεις τις οποίες δεν έχω κάνει ακόμα λόγια! Για αυτό και τις γράφω έτσι! Α! Ναι! και γιατί δεν αφορούν εμένα!!!

Εδώ και μερικές μέρες μου έχει έρθει ντουβρουτζάς!! Η κολλητή μου, φρεσκοπαντρεμένη, σκέφτεται σοβαρά μαζί με τον άνδρα της να φύγουν για 6 χρόνια στο Γκ-Ντουμπ-άϊ! Μόλις το άκουσα, έτσι έκανε το κεφάλι μου «Γκντουμπ» και μετά φώναξα «άααααϊ»!!!!!.
Στο θέμα των αποστάσεων είμαι, από ο,τι μου λένε γιατί εγώ δεν το καταλαβαίνω, πολύ κολλημένη. Δεν θα έφευγα ποτέ από εδώ για να πάω κάπου αλλού για κάποια χρόνια και μετά να γυρίσω. Ίσως να το σκεφτόμουν και να το τόλμαγα αν ήμουν μόνη μου, αλλά όχι παντρεμένη! Διότι νομίζω πως 6 χρόνια είναι πολλά! Σε μια ξένη χώρα που δε θα ξέρεις κανένα; Θα μου πεις θα έχεις τον άνθρωπο σου μαζί, ναι αυτό το δέχομαι, αλλά δε θα έχεις κανέναν άλλο.
Και μη μου πεις το κλασσικό ότι θα πηγαινοέρχομαι! Διότι θα το κάνεις το πρώτο καιρό και μετά πάει….
Και πρόσεξε, η φίλη μου είναι σαν και εμένα κλάνει στραβά και σε παίρνει τηλέφωνο να το μοιραστεί μαζί σου! Θες να μου πεις ότι θα μπορέσεις να πας εκεί και να μην έχεις κανένα;
Δε ξέρω, ειλικρινά δε ξέρω!!
Προσωπικά δε νομίζω ότι θα έφευγα! Δηλαδή, να πάω σε μια ξένη χώρα και να κάνω εκεί οικογένεια; Όπου θα είμαι μόνο εγώ και ο άνθρωπος μου! Εντάξει όσο και να τον αγαπάω, δε θα μπορούσα να φύγω μακριά από τις αδερφές μου, τους φίλους μου και την οικογένεια μου. Να κάνω δηλαδή τα παιδιά μου και να είναι Ντουμπάιγιόπαιδα;;;;
Υποθέτω πως όταν αποφασίζεις να παντρευτείς και να κάνεις οικογένεια, πάει να πει συνάμα ότι ριζώνεις κάπου. Το να πας σε μια ξένη χώρα και να κάνεις εκεί καριέρα και παράλληλα οικογένεια χωρίς κανένα άλλο δικό σου, για τα απλά καθημερινά … μου φαίνεται λίγο δύσκολο. Διότι τι θα κάνεις; Θα πάρεις μπέιμπι σίτερ με μπούρκα;;;; Το παιδάκι σου δε το σκέφτεσαι;;;;
Εντωμεταξύ τους πιέζουν διότι αν είναι να πάρουν την απόφαση φεύγουν μέσα στον Ιανουάριο!!! Αυτό το βρίσκω ακόμα πιο εξοργιστικό!
Γιατί πες ότι αρχίζω και το σκέφτομαι. Πως θα φύγω για κάπου, αν πρώτα δεν έχω πάει να δω έστω πως είναι πριν; Πως θα φύγω αν δεν ξέρω τι θα γίνει όταν περάσουν τα 6 χρόνια; Θα βρω πάλι εδώ δουλειά; Ή θα γυρίσουμε 6 χρόνια μεγαλύτερη σε ηλικία, πιθανότατα με παιδιά και θα ψάχνουμε και οι δύο δουλειά στο Ελλάντα ;;;
Ουφ!! Λόγος δεν μου πέφτει! Ότι θέλουν θα κάνουν! Ίσως να είμαι τελικά πολύ συντηρητική….
Αλλά όταν πριν ένα μήνα τελείωσες το σπίτι σου, το επίπλωσες, το έκανες το έρανες και μένεις μαζί με τον άνθρωπο σου, μου φαίνεται λίγο ξαφνικό να πεις ότι τα παρατάω όλα και φεύγω!!! Ειδικά όταν και οι δύο είστε άνθρωποι της οικογένειας…
Anyway, τα είπα και ξεθύμανα!!!

τηλεγραφικό ποστ

2006-12-12T13:51:00.000+02:00

Είμαι μια χαρά στοπ
Σόρυ που έχω χαθεί στοπ
Θα τα πούμε σύντομα στοπ
Έχω πολλά να γράψω στοπ
Φιλιά στοπ

Στην Α. με αγάπη

2006-12-04T11:05:00.000+02:00

Σήμερα το μεσημεράκι έχω να πάω σε κηδεία. Τα ξημερώματα της Κυριακής πέθανε μια πολύ καλή φίλη της μαμάς μου αλλά και δικιά μου καλή φίλη.
Συχνά μέχρι πρότινος, πήγαινα σπίτι της για καφέ, ήταν πολύ καλή σύμβουλος σε πολλά θέματα αλλά και στα ζητήματα γκομενικής φύσεως….
Αυτή μας έμαθε οικογενειακός ότι γνωρίζουμε περί κλασσικής μουσικής. Με αυτήν πρωτο-πήγα στο Μέγαρο Μουσικής και ερωτεύτηκα την Όπερα! Καθόσουν δίπλα της στην αίθουσα και σου εξηγούσε τα πάντα, οπότε αποκτούσε άλλο νόημα η μουσική, κατανοούσες τις νότες και έτσι τις απολάμβανες.
Η Α. ήταν ένας πολύ ευχάριστος άνθρωπος στην παρέα αλλά και μεγάλη γκαφατζού! Κάθε μέρα μαζί της ήταν και μια εμπειρία εφόσον έκανε συνέχεια γκάφες! Θα μπορούσε να είχε γράψει και βιβλίο με τις γκάφες της ζωής της.
Τα τελευταία χρόνια με τα προβλήματα της υγείας της είχε βαρύνει, νομίζω ότι είχε γεράσει κάπως πριν την ώρα της. Αναρωτιόμασταν γιατί την είχε πάρει τόσο από κάτω το πρόβλημα υγείας που είχε εφόσον, τόσοι και τόσοι άλλοι το έχουν και δεν καταπέφτουν έτσι, τελικά το μυστήριο λύθηκε τη προηγούμενη εβδομάδα, όπου ανακάλυψαν ότι, μεταξύ άλλων, είχε καρκίνο ….
Η Α. δεν είχε παιδιά, δεν ήθελε να κάνει και δεν έκανε ποτέ, ο άνδρας της είχε ένα από τον προηγούμενο του γάμο και έτσι πορεύτηκαν στη ζωή οι δυο τους.
Της άρεσαν πολύ τα ζώα και τάιζε τις γάτες της γειτονιάς, πριν περίπου 10 με 12 χρόνια, βρήκε μια γάτα ταλαιπωρημένη στο δρόμο και την μάζεψε σπίτι της, ο άνδρας της στην αρχή φρίκαρε και μάλωναν αλλά τελικά, όπως γίνεται συνήθως με τα ζώα, την αγάπησε και αυτός οπότε και την κράτησαν.
Η Φιφή (η γάτα) εφόσον δεν είχαν και δικά τους παιδιά έγινε το παιδί τους, της είχαν μεγάλη αδυναμία και κυρίας η Α. Θυμάμαι μια φορά ήταν να φύγουν διακοπές για μια εβδομάδα και παρακάλεσε η Α. τη μαμά μου, να στέλνει κάθε μέρα εμένα ή κάποια από τις 2 αδερφές μου να ταΐζουμε τη Φιφή και να της κάνουμε λίγο παρέα. Μόλις μας το είπε η μαμά μας γκρινιάξαμε για το χώσιμο που φάγαμε αλλά τελικά το κάναμε με επιμέλεια! Κάθε μέρα για μια εβδομάδα επίσκεψη στη γάτα η οποία ήταν τόσο κακομαθημένη που όποτε μας έβλεπε δε μας έκανε τη τιμή να βγεί κάτω από το καναπέ. Εμείς καθόμασταν για 10 λεπτά όπως είχαμε υποσχεθεί, όπου μιλάγαμε στη γάτα και μετά φεύγαμε. Κύλησε λοιπόν η εβδομάδα και πλησίαζε η Κυριακή της επιστροφής, σκεφτόμουν ότι τελείωνε η υποχρέωση μου αλλά από την άλλη με έτρωγε και ο κ…ς να τους κάνω μια πλάκα για το χώσιμο που μας έκαναν… και το βρήκα το σχέδιο. Έκατσα με τις αδερφές μου και φουρνίσαμε ένα ταψί μικρά ζυμαράκια με κακάο που έμοιαζαν με σκατούλες γάτας! Και της γεμίσαμε το σπίτι!!! Παντού, σε όλα τα δωμάτια! Ακόμα και πάνω στο κρεββάτι!! Και μετά περιμέναμε!!! Να δούμε αν πέτυχε το σχέδιο!! Αργά το βράδυ της Κυριακής η Α. παίρνει τηλέφωνο τη μαμά μου αλλόφρων «Άσε τι έπαθα! Δεν την ξαναφήνω τη Φιφή μόνη της! Δε ξέρεις τι έκανε για να με εκδικηθεί!» «Τι έκανε;» ρωτάει η μαμά μου που ήταν μέσα στο κόλπο…. «Παιδί μου, έχεσε όλο το σπίτι!! Που το βρήκε τόσο σκατό; Παντού σου λέω! Παντού! Ακόμα και πάνω στο κρεββάτι!! Δεν την ξαν’ αφήνω μόνη της!!! Στο τσακ πρόλαβα να τα μαζέψω όλα να μη τα δει ο Ν. που πάρκαρε το αμάξι!!» έλεγε έλεγε έλεγε… σε κάποια στιγμή τη ρωτάει η μαμά μου « ρε Α. είσαι σίγουρη ότι ήταν κουραδίτσες;» «γιατί τι άλλο να είναι;» ρωτάει και αυτή εκνευρισμένη για την ηλίθια ερώτηση της μάνας μου, « ξέρω γω ρε παιδί μου; Τα δοκίμασες; Να δεις ότι είναι σκατούλες; Μήπως είναι κουλουράκια με κακάο σε σχήμα κουραδίτσας;»!!!!
Καταλαβαίνεις τι ακολούθησε…. Μας ξέχεσε πατόκορφα οικογενειακός!!! Από τις πιο επιτυχημένες πλάκες που έχω κάνει!! Προχτες στο νοσοκομείο της το θύμησε η μητέρα μου και γέλασε για λίγο…
Γεια χαρά Α.!! Έκανες μια γεμάτη ζωή, από κάθε πλευρά!! Ελπίζω να ταλαιπωρήθηκες το λιγότερο δυνατό. Να μας κοιτάς από ψηλά και που και που αν μπορείς να μας κάνεις να γελάμε!!
Θα σε θυμόμαστε για πάντα και μην ανησυχείς για τον Ν. ούτε για την Φιφή, θα τους προσέχουμε εμείς!

Καλό μήνα :-)

2006-12-01T22:06:00.000+02:00

Φίλε μπλόγκερ, αυτό το τελευταίο μήνα του 2006 θέλω να κάνουμε μαζί, εσύ κι εγώ, μια προσπάθεια.
Θέλω να προσπαθήσουμε να χαμογελάμε περισσότερο.
Μπορεί πολλά να μη πήγαν καλά, μπορεί να ήταν γενικά μια σκατοχρονιά, μια βαρετή χρονιά, μια χρονιά χωρίς ουσιώδες νόημα, μια κουραστική χρονιά ή οτιδήποτε άλλο παρά καλή χρονιά, δεν πειράζει, βάλε το χεράκι σου ώστε ο τελευταίος μήνας της χρονιάς αν μη τι άλλο να είναι κεφάτος.
Κάνε ένα τεστ στον εαυτό σου, να δεις αν μπορείς να χαμογελάς για 30 ημέρες.
Καλό μήνα φίλοι μου!

http://rapidshare.com/files/5638970/03-tony_bennett-put_on_a_happy_face__duet_with_james_taylor_.mp3.html

Put on a happy face!

Gray skies are gonna clear up,

Put on a happy face;

Brush off the clouds and cheer up,

Put on a happy face.

Take off the gloomy mask of tragedy,

It's not your style;

You'll look so good that you'll be glad

Ya' decide to smile!

Pick out a pleasant outlook,

Stick out that noble chin;

Wipe off that "full of doubt" look,

Slap on a happy grin!

And spread sunshine all over the place,

Just put on a happy face!

Put on a happy face

And if you're feeling cross and bitterish

Don't sit and whine

Think of banana split and licorice

And you'll feel fine

I knew a girl so glooming

She'd never laugh or sing

She wouldn't listen to me

Now she's a mean old thing

So spread sunshine all over the place

Just put on a happy face

So, put on a happy face